Tak stwierdził Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach w interpretacji indywidualnej z 4 listopada 2011 r., nr IBPBII/1/415-735/11/AŻ.

Wyrokiem sądu okręgowego w sprawie z powództwa byłego pracownika o odszkodowanie i zadośćuczynienie w związku z mobbingiem, molestowaniem seksualnym, naruszeniem dóbr osobistych zostało zasądzone zadośćuczynienie na rzecz pracownika.

Zdaniem wnioskodawcy, wypłacone byłemu pracownikowi odszkodowanie stanowi u niego przychód ze stosunku pracy, który korzysta ze zwolnienia od podatku dochodowego od osób fizycznych.

Organ podatkowy w udzielonej odpowiedzi stanowisko wnioskodawcy uznał za prawidłowe. Stwierdził, że użyty w treści art. 12 ust. 1 updof zwrot "w szczególności" oznacza, iż wymienione w nim kategorie przychodów nie tworzą katalogu zamkniętego. Przychodem ze stosunku pracy i stosunków pokrewnych są więc wszelkiego rodzaju wypłaty i świadczenia skutkujące u podatnika powstaniem przysporzenia majątkowego, mające swoje źródło w łączącym pracownika z pracodawcą stosunku pracy lub stosunku pokrewnym. Zatem o tym, czy dane świadczenie jest przychodem ze stosunku pracy, decyduje to, czy może je otrzymać wyłącznie pracownik aktualnie lub w przeszłości związany z pracodawcą, czy też inna osoba niezwiązana z pracodawcą.

Organ podatkowy powołał się na przepisy art. 94³ § 3-5 Kodeksu pracy, z których wynika, że zadośćuczynienia za mobbing może dochodzić jedynie pracownik (lub były pracownik) od pracodawcy, nie zaś od innych osób. Zatem odszkodowanie z tego tytułu ma swoje źródło w łączącym pracownika z pracodawcą stosunku pracy. Fiskus podkreślił, iż o zakwalifikowaniu świadczenia do przychodów z pracy nie przesądza fakt pozostawania danej osoby w stosunku zatrudnienia w momencie otrzymania przychodu. Przepisy art. 12 updof mają bowiem także zastosowanie do wypłat po ustaniu zatrudnienia. Istotnym jest fakt, iż świadczenie przyznane byłemu pracownikowi ma źródło w łączącym go w przeszłości stosunku pracy.

Co do opodatkowania wypłaconego zadośćuczynienia, to organ podatkowy powołał się na przepis art. 21 ust. 1 pkt 3 updof, w myśl którego wolne od podatku dochodowego są otrzymane odszkodowania lub zadośćuczynienia, jeżeli ich wysokość lub zasady ustalania wynikają wprost z przepisów odrębnych ustaw lub przepisów wykonawczych wydanych na podstawie tych ustaw. Przypomniał przy tym, że regulacje prawne dotyczące mobbingu zawarte zostały w Kodeksie pracy, który w art. 94³ § 3 stanowi, że pracownik, u którego mobbing wywołał rozstrój zdrowia, może dochodzić od pracodawcy odpowiedniej sumy tytułem zadośćuczynienia pieniężnego za doznaną krzywdę. Ponadto na podstawie art. 94³ § 4 K.p. pracownik, który wskutek mobbingu rozwiązał umowę o pracę, ma prawo dochodzić od pracodawcy odszkodowania w wysokości nie niższej niż minimalne wynagrodzenie za pracę, ustalane na podstawie odrębnych przepisów.

W kwestii opodatkowania omawianego odszkodowania organ podatkowy uznał, że wnioskodawca prawidłowo postąpił, nie pobierając zaliczki na podatek dochodowy w związku z wypłatą byłemu pracownikowi zasądzonej kwoty odszkodowania. Skoro odszkodowania z tytułu mobbingu wypłacane są na podstawie regulacji Kodeksu pracy określających zasady ich ustalania, to zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 3 updof przychód z tego tytułu korzysta ze zwolnienia od opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych.